refugus, -a, -um
adj. I — Sent. próprio:1) Fugitivo, que foge, que escapa (Tác.Hist. 2, 24). II — Subs. masc.: 2) Fugitivo(Tác. Hist. 3, 61).
Página 852 do dicionário impresso
adj. I — Sent. próprio:1) Fugitivo, que foge, que escapa (Tác.Hist. 2, 24). II — Subs. masc.: 2) Fugitivo(Tác. Hist. 3, 61).