possum, potes, posse, potui,

v. tr. I —Sent. proprio: 1) Poder, ser capaz de(Cic. Fam. 5, 14, 2); (Cic. Fam. 6, 13, 1).II — Dai: 2) Ter poder, ser eficaz, ter influencia (Cic. Verr. 5, 97); (Cic. Tusc.2, 34). III — Impess.: 3) e possivel:non potest «nao e possivel, e impossivel» (Ter Phorm. 303); (Cic. Tusc.1, 23).