menoetes, -ae,
subs. pr. m. Menetes. 1)Um dos companheiros de Eneias (Verg.En. 5, 161). 2) Arcadiano morto porTurno (Verg. En. 12, 517).
Página 604 do dicionário impresso
subs. pr. m. Menetes. 1)Um dos companheiros de Eneias (Verg.En. 5, 161). 2) Arcadiano morto porTurno (Verg. En. 12, 517).