hippocoon, -ontis,
subs. pr. m. hipocoonte.1) Filho de ebalo, rei de Esparta(Ov. Met. 8, 314). 2) Companheiro de Eneias (Verg. En. 5, 492).
Página 450 do dicionário impresso
subs. pr. m. hipocoonte.1) Filho de ebalo, rei de Esparta(Ov. Met. 8, 314). 2) Companheiro de Eneias (Verg. En. 5, 492).