habitabilis, -e,
adj. I — Sent. proprio:1) habitavel (Cic. Tusc. 1, 45). II —Sent. poetico: 2) habitado (S. It. 1,541).
Página 438 do dicionário impresso
adj. I — Sent. proprio:1) habitavel (Cic. Tusc. 1, 45). II —Sent. poetico: 2) habitado (S. It. 1,541).