destructio, -onis,
subs. f. I — Sent. proprio:1) destruiçao, ruina (Suet. Galb.12). II — Na linguagem retorica: 2)Refutaçao (Quint. 10, 5, 12).
Página 301 do dicionário impresso
subs. f. I — Sent. proprio:1) destruiçao, ruina (Suet. Galb.12). II — Na linguagem retorica: 2)Refutaçao (Quint. 10, 5, 12).