Voltar à busca de verbetes

corrector, -oris,

subs. m. I — Sent. proprio:1) O que corrige, emenda, melhora,o reformador (Cic. Balb. 201. II— Dai: 2) Censor (Hor. Ep. 1, 15, 3

Página 254 do dicionário impresso
Voltar à busca de verbetes