anhelus, -a, -um,
adj. I — Sent. proprio:1) Anelante, ofegante (Verg. G. 2,135). Dai: 2) Que resfalfa, que toma ofegante(Verg. G. 3, 49«),
Página 77 do dicionário impresso
adj. I — Sent. proprio:1) Anelante, ofegante (Verg. G. 2,135). Dai: 2) Que resfalfa, que toma ofegante(Verg. G. 3, 49«),