amicitia, -ae,
subs. f. I — Sent. proprio:1) amizade, simpatia (Cic. Lae. 48)II — Donde: 2) Aliança, boas relaçoes(entre povos) (Ces. B. Gal. 4, 16, 5).Obs.: Gen. arc. amicitiai (Lucr. 3, 83).
Página 69 do dicionário impresso
subs. f. I — Sent. proprio:1) amizade, simpatia (Cic. Lae. 48)II — Donde: 2) Aliança, boas relaçoes(entre povos) (Ces. B. Gal. 4, 16, 5).Obs.: Gen. arc. amicitiai (Lucr. 3, 83).