Voltar à busca de verbetes

2. consiliarius, -i.

subs. m. I — Sent. proprio:1 ) O que aconselha, conselheiro(Cic. Verr. 2, 42). Dai: 2) Juiz assessor(Suet. Tib. 55). 3) o interprete (Cic.Leg. 3, 43).

Página 237 do dicionário impresso
Voltar à busca de verbetes