1. licet, -ere, licuit ou licitum est.
v. intr.e impes. Ser permitido, poder ter o direito (Cic. Verr. 5, 188); (Cic. Amer. 127); (Ces. B. Civ. 3, 27, 1); (Cic. Balb.29). Obs.: Constroi-se com inf. Com subj., ou com inf. passivo.
Página 563 do dicionário impresso