pactuante
Verbete original (Caldas Aulete)
Adj. || que pactua; pactuário.
F. Pactuar.
Definição atualizada
(pac.tu:an.te)
a2g.
1. Que pactua.
s2g.
2. Aquele que pactua.
[F.: pactuar + - nte. Sin. ger.: pactuário.]
(pac.tu:an.te)
a2g.
1. Que pactua.
s2g.
2. Aquele que pactua.
[F.: pactuar + - nte. Sin. ger.: pactuário.]