cognominar
Verbete original (Caldas Aulete)
v. tr. || designar por um cognome; apelidar; alcunhar: Fialho, o Alentejano, assim se deve cognominar este príncipe plebeu, neto de cavadores. ( AL Lopes Vieira , Nova Demanda , p. 317, ed. 1942.) || -, v. pr. ter ou adotar o cognome de: D. Afonso v cognominava-se o Africano.
F. lat. Cognominare.
Definição atualizada
(cog.no.mi.nar)
v.
1. Designar (algo ou alguém, inclusive si mesmo) por cognome; dar cognome a; ALCUNHAR: A imprensa cognominou o atleta (de)"filho do vento": O grupo cognominou -se (de) Turma Dez.
[F.: Do lat. cognominare.]