castigador
Verbete original (Caldas Aulete)
adj. e s. m. || que ou o que castiga, pune.
F. lat. Castigator.
Definição atualizada
(cas.ti.ga.dor)
[ô]a.
1. Que castiga; CASTIGANTE
sm.
2. Aquele que castiga.
[F.: Do lat. castigator, oris.]
(cas.ti.ga.dor)
[ô]a.
1. Que castiga; CASTIGANTE
sm.
2. Aquele que castiga.
[F.: Do lat. castigator, oris.]